Miyerkules, Marso 17, 2010

Mithiin sa Buhay


Mula pagkabata wala ng ibang sinikap
Kundi ang simpleng buhay maahon sa hirap
Di ko hinangad karangyaan at kayamanan
Basta masaya't maligaya ligtas sa karamdaman


Ngunit minsan ganito ang buhay na masaklap
Di makaalis sa lungkot, di ito ang pangarap
Minsan di ko malaman kung bakit o sino ang may gusto
Ng buhay na malupit pa sa asupre at bato


Di lamang kaya'y tinatawag nya muli ako
Na lumapit sa kanya upang aking matanto
Aking pagkukulang paglimot sa kanyang pangalan
Mga magagandang biyaya sya pala ang dahilan


Pagsubok sa buhay parte nga ba ng kwento
Na dapat daan ng tao na nabubuhay sa mundo
Sa bawat aral at leksyon na aking natutunan
Dapat ko lang bang matutunan na sya lamang ang kailangan

Araw araw sa buhay kong natatanawan
Ang kislap ng umaga pag asay kaya'y makamtan
Sa bawat paghinga ang aking iniisip
Buhay ba'y ipagpatuloy o dapat na bang manahimik


Salamat sa blog kong ito
Damdamin kong ito ay nalalalaman mo
Sa mga mambabasa sana'y naibigan nyo
O kung hindi paumanhin ang syang paabot ko


Di mo man maintindihan o lubos na maunawaan
Salamat pa rin kahit ikaw ay naguguluhan
Sa pag basa mo narinig mo at naramdaman
Aking saloobin maraming salamat kaibigan


1 komento: