Huwebes, Marso 18, 2010

Sa Bagong Normal na Araw


Dumaan ang umaga, kailangan kong magumpisa

Ng panibagong araw ito ba ang hinintay kong pag asa

Sa bawat saglit bawat minuto ng araw na ito

Iniisip ko pano mabubuhay sa susunod na linggo


Aking iniisip may dapat bang pagsisihan

Nagawa ko sa buhay bakas ng aking nakaraan

Lagi naman ako'y sa dyos ay nangungusap

Ngunit ang kapalara'y taliwas sa king pangarap


Sa pag sisikap ko at paninindigan sa buhay

Ako'y parang tuyong dahon naghihintay na mamatay

Ang buhay lubhang nakakapagod para kang naglalakad

Sa hirap at tangis lagi akong nakakaladkad


Ang aking maybahay na aking kaagapay

Wala sa aking tabi hinayaan akong lumulupasay

Di na naawa ako'y sadyang nahihirapan

Sa aking kalagayan ako'y kanyang hinayaan


Sa Araw na nag daan sino ang magsasabi

Na ito'y ordinaryong araw lang sa mata ng marami

Almusal hanggang hapunan lahat ay nakanin na

Kelan naman kaya darating ang tunay kong pag asa


Dapat nga kaya na ako na ay kumilos

O maghihintay at magtitiis hanggang ito ay matapos

Paghihirap ko sa buhay hanggang kelan pasan pasan

O Abang dyos ko ako sanay iyong tulungan


Sabi ng iba ito raw ay malaking biyaya

Sa itaas ito ay galing nagmula sa kanya

Ngunit naisip bakit naman nya hahayaan

Na ako dito sa mundo lugmok sa kahirapan


Sa pagpikit ng mata sa pagtulog ko sa gabi

Di na alintana ang kakainin ko sa tanghali

Ang hiling ko lamang sanay pagbigyan

Magandang trabaho ako sanay ako ay mabiyayaan



Walang komento:

Mag-post ng isang Komento