Akala ko isang ordinaryong araw lang
Ang oras ay tatakbo minu minutong titignan
Ngunit isang palang bagay ang aking natapagtanuan
Pagpapaalam ni ama dito sa aking tahanan
Sinimulan kong magisip kung tama ang gagawin
Tama ba itong nangyayari na sya ay paalisin
Subalit walang nagawa kundi ang damdamin sundinAyokong madamay sya sa mga alitan namin
Sa paglipas ng oras alas dos alas tres
Pinagiisipan pa rin ito ng makapitong beses
Wala akong magagawa kailangan muna nyang lumisan
Masakit man sa akin sya ay malaking kawalan
Ilang taon ang lumipas hanggang sa akin pagtanda
Di sya tumigil sa pagsubaybay sa akin nagaruga
Ako ngayo'y tumatangis nalulungkot lumuluha
Pag liligtas nya sa buhay ko ito ang kanyang napala
Sanay makabawi ako sa bawat pagmamahal nya
Di matutumbasan maging ang magaling kong asawa
Hayaan ng tapusin ang tula pagkat di na natutuwa
Ang hiling ko lamang gabayan sya ng may lumikha
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento